Het begon met een verhaal

Ik herinner me nog precies waar ik zat. Aan mijn eettafel, achter mijn pc, in mijn bovenhuis zonder buiten. In between jobs ofwel werkeloos. Het beeld van het bootje dwarrelde al een tijdje door mijn hoofd, verlangend naar een vorm. Die dag begon ik te tekenen. En te schrijven aan een verhaal dat nog lang met me zou meereizen.

Er was eens een meisje, een meisje op zee.
Ze wilde gaan varen en liefst met wind mee.
Maar de wind zat niet mee en de rest viel ook tegen,
het was een en al wind en een en al regen.

Ik begon waar ik zelf op dat moment metaforisch uithing, op open zee in de mist. Geen flauw idee hoe het verhaal zou aflopen. Het schreef zich woord voor woord, dag voor dag, en liet me zien wat ik op mijn hart had. En wat naar buiten wilde.

Toen het verhaal-zonder-doel per ongeluk ergens op begon te lijken, begon ik me toch af te vragen of ik er iets mee wilde. Een voorstelling? Een boek?

Het werd een website. In die tijd het nieuwe publiceren. Met wat hulp van broerlief creeërde ik www.meisjeopzee.nl, een plek waar ik mijn tekeningen en schrijfsels kon delen. Als ik terugkijk, zie ik hoe onbevangen ik was. Niet gehinderd door de gedachte dat er ook maar iemand meekeek vulde ik pagina’s met Het weer en Veelgestelde vragen als Is er leven na de dood?

Er bleken toch mensen mee te lezen. Ik kreeg zelfs fans. Mijn website was een openbaar atelier en het verhaal van Meisje op zee bleef groeien. Er verscheen een indiaan op het toneel, een storm stak op en Meisje werd al varende wijs. 

Ergens in die tijd, 2011 om precies te zijn, besloot ik voor mezelf te beginnen als tekstschrijver. Dat leidde tot gepeins over een bedrijfsnaam, een visitekaartje en een website. Alles bestond al en wat nog niet bestond was stom, suf of saai. Het was mijn broer die me het zetje gaf om het bij Meisje op zee te houden. Had nog niemand en was 100% mij. 

Zo werd mijn verhaal mijn bedrijf. En hoe dat allemaal kloppend in elkaar zou klikken, daar kwam ik pas veel later achter. Op dat moment dobberde en dreef ik vrolijk in het rond, benieuwd waar mijn avontuur me naartoe zou leiden.

Al 15 jaar onderneem ik als Meisje op zee. In dit jubileumjaar blik ik terug en onderzoek ik wat die naam en het verhaal erachter nu nog betekenen. En waarom ik nog steeds niet altijd durf te varen op mijn verhaal. Wordt het niet eens tijd om dát schip achter me te verbranden?